| | | |  | GTS1000 | | Spitsmuis |
| |
|
Terugreis Trostberg - Goirle
's Morgens vroeg om 1.00 uur al wakker...
Nog even de ogen dicht, maar om 2 uur wilden ze echt niet meer toe.
Heb me toen klaar gemaakt voor de terugreis en die begon om 2.30 uur.
De eerste kilometers tot aan Frankfurt waren nat, met hier en daar heftige buien. Dat is niet echt lekker op de autobahn maar die was gelukkig niet al te vol vanwege het tijdstip.
Na Frankfurt werd het droog en bij Koblenz scheen de zon alweer. Nog even tanken bij de grens voor Venlo en de laatste 100 km kunnen beginnen. Om 11 uur arriveerde ik thuis.
Moe maar voldaan. De koffers uitpakken en de was sorteren. Dan nog even laten weten aan de familie dat ik thuis ben en dan nog even het bedje in. Na 2 uurtjes weer opstaan. Boodschapjes doen omdat ik Vera wilde verrassen met een welcome home etentje. Dus Biefstuk, parijse aardappeltjes en wat groenten gehaald en toen Vera thuis kwam van het werk, elkaar weer lekker in de armen nemen. Lekker eten en bijpraten en dan weer lekker tegen elkaar aan in bed......Reis voorbij....ervaring rijker.....maar weer fijn om thuis te zijn.
Na 11 dagen stond de teller van mijn motor 5089 km verder.....
Iedereen die naar Corsica wil met de motor, kan ik het aanraden. Let wel op de rijstijl van de Corsicanen en een goed slot. Verder zijn de binnen wegen niks voor beginners en/of duorijders. De kustwegen kun je daarintegen wel goed rijden en lekker je motor laten dansen.
Hou het rubber op de weg en het plastic glimmend.
Rob
|
|
Venetië-Trostberg over GrossGlockner
Na een goed ontbijt is het wederom op weg voor het laatste stuk.
Het is ook al ´s morgens behoorlijk warm in Venetie, dus we zijn blij dat we snel weer in de bergen zijn.
Na 150 km komen we aan in Oostenrijk en gaan we op weg naar de Gross-Glockner. In de bergen is de temperatuur al meer naar mijn wens, en met 22 graden is het aangenaam.
Boven op de Gross-Glockner is het 7 graden en het waait er behoorlijk. Het is wel droog en de zon doet zijn best. Het is toch wel een fijne afwisseling na de hete saaie snelweg van gisteren. De temperatuur is goed, het uitzicht op de bergen prima en de kilometers vliegen weg.
Om 15.30 komen we aan in Trostberg. Zippo`s standplaats. We gaan in de avond nog bij de Pfaubrau eten en dan komt het besef dat het voorbij is. Morgen nog een lange reis maar Corsica is voorbij. Ik vind het niet eens erg. Heb een fijne reis gehad met leuke, mooie en nieuwe indrukken maar nu wil ik weer naar huis. Voor het naar bed gaan neem ik alvast afscheid, omdat ik als ik wakker ben graag wil rijden. De weg is dan leger en in de maandagmorgen spits heb ik geen zin. Dus om 22 uur naar bed en dromen over thuis....
|
|
Corte - Bastia - Livorno - Venetië
Na een vroege start, staan we om 7 uur op het haven terrein van Bastia. Het is er een drukte van jewelste aangezien er een file aan veerboten ligt. Elke steiger is bezet. Na de 4 uur durende boottocht terug is, het in Livorno weer zover dat we gas kunnen geven.
De snelweg is saai en warm (36 graden), maar met 470 km te gaan en om 13.30 uur van de boot af, is er geen andere optie om op tijd in Venetië te zijn. We komen om 18.30 uur aan in Mestre (tegen Venetië) en na het zoeken naar ons B&B krijgen we het na een half uurtje toch gevonden. Het adres is nl een appartementencomplex en het is prive. De kamers zijn wel mooi en groot en na een douche is het tijd om Venetië in te gaan.
We rijden naar Venetië en lopen al snel over de brugjes en smalle straatjes op zoek naar een lekker en betaalbaar eettentje. Ben nog nooit in de avonduren in Ventië geweest en ik moet zeggen, bevalt me prima, niet zo druk als overdag en de lampjes langs het water geeft sfeer. We vinden een mooi terrasje voor een kerkje en de keuken is echt Italiaans. De ober ook en daar komt de gastvrijheid die we op Corsica gemist hebben. Na een lekker maaltje, gaan we terug naar Mestre. Tegenover het appartement is een klein kroegje. Klein is het zeker, er is een toog en als je er 4 man in zet is hij vol. Tegen het raam staat een piano waar iemand op pingelt. Na het bestellen, gaan we buiten aan de bar staan....ja zo noemen ze een plank in het midden voor het raam van een kroeg. En genieten van een koel pilsje aangezien het om 22.30 uur in de avond nog steeds 28 graden is. De man achter de piano pakt een gitaar en tokkelt verder...dan een paar bongo's...lekker sfeer.
|
|
Corsica Zuid-Oost
De laatste volle dag op Corsica met nu het uiterste Zuiden op het programma.
Je kunt merken dat we naar het zuiden rijden, aangezien het warmer en warmer wordt. De wind voelt als een warme föhn en het landschap verandert in een droge omgeving die me aan Mexico doet denken. Rode rotsen, cactussen en hier en daar een haciënda. We komen aan in het zuidelijkste puntje namelijk het stadje Bonifacio. Een indrukwekkend stadje op witte krijt-rotsen!? Hier ligt een skelet van een vrouw dat van 6750 jaar VC is, dus al in de prehistorie bewoond was. Hier hangen de huisjes gevaarlijk over de rotsen heen en dat de inwoners er met een gerust hart in gaan slapen is respektvol. Qua sfeer doet het me een beetje denken aan Venetië, maar daar komen we morgen ook nog. De achterbanden hebben goed te leiden onder de hitte. de weg is warm en de bochten gaan maar door zodat de buitenkant van het rubber wat smeltpatronen vertoont...kan ook de snelheid zijn waarmee we de bochten nemen natuurlijk ;-)
Nog even wat souvenirs inslaan en opmaklen voor de lange dag die morgen gaat volgen. Nog even met de eigenaar van de camping in konklaaf, aangezien de poort om 7 uur opengaat en we om 6 uur willen vertrekken. Hij heeft liever dat we de motoren buiten de poort zetten, maar na op mijn beste Frans uitgelegd te hebben dat dat toch echt niet gaat gebeuren...4 motoren met bagage met een totaal waarde van 60.000 euri... kunnen we gewoon binnen blijven staan en morgen naar de poort rijden omdat hij toch gewoon opengaat.
|
|
Corsica Noord-West.
Vandaag is Carsten mee vroeg op gestaan en gaan we samen brood halen in Corte. Na de heerlijke dag van gisteren, gaan we de andere kant van het eiland eens bekijken. De weg is zoals we verwacht / gehoopt hadden... net als gisteren, lekker slingeren en mooi langs de kust af. Alleen is het badderen in de zee een ander verhaal.....We rijden al 55 km langs de kust en zien veel de zee maar we kunnen er niet in. De rotsen zijn te steil en van een strand is nog geen sprake. Na een mooie rit ( zie ook de video's) komen we aan het strand en kunnen we weer wat afkoelen. Het strand is hier wel van zand ipv de stenen die we gisteren hadden en ook iets wilder...spaanse kant blijkbaar...
We zijn lekker op tijd terug op de camping en Fred en ik besluiten Corte te gaan ontdekken, zeker het Citadel boven op de berg en de kleinere straatjes. Toch knap als je ziet hoe het Citadel op de berg staat...op het topje met het gebouw eroverheen hangend. De winkelstraatjes zijn ook mooi en besluit een mooi kado voor mijn 3 dames thuis mee te nemen. Even met Carsten naar de wijnhandel. Die is uitgehakt uit de berg en er zitten 8 oude manntjes binnen druk te praten. Ik vraag naar een droge rosé omdat Carsten die mee wil nemen en hij geen worrd Frans praat. We krijgen een proefglaasje en de rosé is wel lekker, maar zeker niet droog. De verkoper roept iets naar de anderen en voor we het weten hebben we 8 adviseurs en proberen we glas na glas. Met een droge rosé en stuk in ons kraag komen we weer buiten waar we ons aansluiten bij de anderen voor het eten. Nu tenminste wel bij een restaurant dat vriendelijk personeel heeft.
's Avonds nog een proostje met een glaasje Wiskhey met Vera (traditie op de eerste van de maand) tijdens een Skype sessie en het is weer bedtijd.
|
|
Corsica Noord-Oost
Geleerd van gisteren, zijn we een uurtje eerder vertrokken. Het begint weer met een lekkere bergweg met mooi uitzicht en een beter wegdek. We moeten richting Bastia en merken dat er meer mensen die kant op moeten, de weg is een beetje vol. Ook niet vreemd omdat daar de veerboten naar het vaste land vertrekken. We gaan gewoon tussen de auto's door zoals de Corsicanen dat ook doen. Links, rechts voorbij over vluchtstrook en tussen de 2 rijbanen door. Best leuk z'on autoslalom maar wel goed uitkijken.
Na Bastia komen we op rustigere wegen langs de kust. De kustwegen zijn van mooi asfalt en slingeren lekker. Tijd voor wat afkoeiling in de zee waar we al enkelen kilometers langsaf rijden. We vinden een parkeerplekje naast het strand, zodat we de motoren ook nog in de gaten kunnen houden. Topkoffer openen met zwembroek en handdoek en hopla....PLONS...in de zee. Dat is een lekkere afkoeling.
Na de afkoeling verder naar boven waar we het Noordelijkste puntje van Corsica bereiken en dan weer aan de westkant afzakken. Even tanken bij de bezinepomp naast het terras? En dan verder. We komen langs mooi slingerende wegen die je volgens mij als bijrijder beter niet kunt hebben, omdat er geen rechte weg is. Je slalomt langs de kust af en om de 25 meter is een bocht, dus een rechte weg kennen ze daar niet echt. Als bijrijder zie je de lunch na 25 km slingeren terug komen. Maar lekker rijden is het wel, je danst gewoon langs de kust af. De glimlach is dan ook niet van mijn gezicht te krijgen....
Eten bij La Place....echt vriendelijk zijn ze niet en het eten is goed maar niet om over naar huis te schrijven...morgen toch maar weer naar de buurman.....een litertje wijn erin met 2 personen is geen probleem.
|
|
Corsica Zuid-West
Onze eerste echte volle dag op Corsica.
Al vroeg opgestaan, want slapen doe ik niet zo lang, ben ik als eerste naar Corte gegaan om boodschappen te doen voor het ontbijt. Een brood, wat beleg, melk en niet onbelangrijk de koffie. Eerst even koffiezetten en de rest ontwaakt langzaam.
Na het ontbijt de eerste echte kilometers, de weg is smal en kronkelig maar wel mooi uitzicht. Na een 40 kilometer komen we op een bergweg die van ver af eruitziet als de Stelviopas in Italië, zoals gedacht is dat de weg die we moeten volgen...niet zo erg maar met een behoorlijk stijgingspercentage en niet al te fijn wegdek is het met zo'n dik schip van 300 kilo toch wat worstelen.....de BMW van Vera zou hier beter tot zijn recht zijn gekomen. Gelukkig hebben we geen passagier achterop. Na de beproeving bergaf voor de eerste stop bij een watertje. Lekker water uit de berg halen om af te koelen en het vocht op peil te houden.
Tijd voor de lunch...leuk tentje gevonden en op de menukaart kijkende bestellen we allemaal iets...eh proberen het in ieder geval want 40% wat er op de kaart staat hebben ze niet ?! Na een half uurtje vraag ik waar het drinken blijft aangezien ze dit gelijk met het eten hebben opgenomen, want met een temperatuurtje rond de 30 graden willen we wel wat. Het zou tegelijk komen met het eten maar naar aandringen krijgen we toch ons drankje....echt gastvrij zijn de Corsicanen niet. Verder met de route komen we erachter dat de benzinepompen in het binnenland niet echt dicht bezaaid zijn en dat Fred wat met de inhoud van zijn tank kampt. De navigatie brengt uitkomst loodst ons naar de dichtstbijzijnde benzinepomp. En daar is het vergulde nat dan ook welkom, aangezien Fred nog een kilometertje of 10 verder had gekund. De dag verstrijkt snel en de kilometers langzaam, zeker omdat we nog een kilometer of 10 over de bergwegen in grind rijden. Aangezien er geen deklaag op de weg ligt, is het tempo wat lager en daardoor zijn we genoodzaakt de rit in te korten. Na aankomst op de Camping is het toch een lekkere rit geweest en hebben we de eerste indrukken van Corsica in ons hoofd.
Lekker naar Corte om een eettentje te zoeken in het centrum en die vinden we ook. Goede bediening, lekkere wijn en vooral lekker eten. Voor mij een vleesgerecht aangezien ik niet echt van pasta gecharmeerd ben. Al met al een fijne dag.
|
|
| MAANDAG 29-09-2011. 550 km
Dolomieten - Livorno - Bastia - Corte.
Wekker gezet om 5 uur, omdat we uiterlijk om 6 uur willen vertrekken. Om 5.35 uur is iedereen zover en gaan we op pad in het duister naar de havenstad Livorno waar we de veerpont naar Corsica moeten hebben. De boot vertrekt om 13.45 uur en we worden een uurtje van te voren (dus 12.45 uur) verwacht. Met nog 470 km voor de boeg, is het nog een hele kluif om op tijd aanwezig te zijn. De reis verloopt vlotjes en keurig op tijd (met nog meer dan een uurtje reserve) komen we aan bij de haven. De boot is er alleen nog niet en de zon brandt goed. Een echte overkapping is er niet en we gaan daarom achter een bord zitten omdat daar wat schaduw is. Mijn gele kenteken steekt wat af bij voor de rest witte kentekens op de parkeerplaats, en ik wordt ineens in het Nederlands aangesproken. Een man wijst naar de enige Harley in de rij en vraagt of dat mijn motor is. Nadat ik gezegd heb dat mijn brave GTS die voor mij staat van mij is, kijkt hij wat vreemd op. En ik vraag hem waarom hij dacht dat de Harley van mij was. Met mijn kolletje op mijn hoofd als bandana, zonder motorjas en hemdje zie je mijn tatoeages en voor hem was dat de reden te denken dat ik de Harley rijder was….hoe bevooroordeeld ben je dan. Eenmaal op de boot is het een lekker stekje zoeken en we vinden die op de bovenste verdieping in een hoekje bij de kiosk. Na wat flesjes water besteld te hebben, gaat de kiosk na 10 minuten dicht…..ehhh wat nu…want de bootreis duurt toch 4 uur? Het schijnt nu eenmaal zo te zijn en al snel zien we alleen water om ons heen. Na 4 lange uren zien we Corsica voor het eerst en komen we aan in Bastia. Even de stad uit en het binnenland in. Wat we hier zien, is een mooie opwarmer voor de rest van de week. We rijden over smalle bergweggetjes en zien de afgronden naast ons. Maar ook de auto’s die de weg af zijn gereden, liggen nog gewoon in het ravijn. De wegen zijn smal en niet allemaal van een fijn asfalt, maar het uitzicht en de bochtjes zijn wel degelijk wat we hadden gehoopt. Na 80 km op Corsica komen we aan in Corte ( de Histirische hoofdstad van Corsica) en al snel hebben we de campingplaats gevonden. Even melden en we kunnen ons gehuurde chalet in. Een huiskamertje, 2 slaapkamers met 2 badkamers en een terras zijn meer dan genoeg voor de komende dagen. Snel opfrissen na de 550 km van de dag en naar de pizzaboer die we gezien hebben op de weg. Een welverdiend biertje met pizza gaat er nu goed in.
|
|
ZONDAG 28-08-2011. 312 km
Rondrit Dolomieten.
Vandaag staat een mooie Dolomietentour op het programma. Na een uitgebreid ontbijtbuffet zijn we klaar voor vertrek en starten we de motoren met de zon hoog aan de hemel. De Mendolapas staat als eerste op het programma en we genieten al snel. Mooie wegen met flink wat bochtjes en schitterende uitzichten. Na verscheidenen passen in de mooie Dolomieten weten we echt weer waarom we vertrokken zijn. Na 363 km komen we wederom aan in het hotel, waar deze avond een galadiner op het programma staat. Het diner bestaat uit 8 gangen en is een waar genoegen. Van streekgerechten tot verassingen van de kok. Wat opvalt is dat veel van radijsjes gemaakt is, maar dat is weer eens wat anders en reuze lekker. Denk hierbij aan radijsjesschuimsoep en speenvarken medaillons met radijsjeskorst gebakken. Na een heerlijke volle rode wijn is het tijd om te betalen, omdat we morgen vroeg vertrekken en de boot moeten halen in Livorno.
|
|
|
ZATERDAG 27-08-2011. 377 km
Trostberg - Dolomieten.
Na een goede nachtrust was ik helemaal klaar voor de reis naar Italië. Een goed ontbijt werd het om 9.30 tijd om te vertrekken. Sylvie (Zippo’s vrouw) werd nog even gedag gezegd en weg waren we. We hadden gezien dat we het eerste stuk wat regen zouden krijgen, dus daar waren we op voorbereid. Na 60 kilometer op de Oostenrijkse snelweg (waarvan 15 km file) was het tijd om de binnenwegen op te gaan. Na 200 km wist ik zeker dat mijn laarzen en handschoenen niet waterdicht zijn of ze hebben het opgegeven. De eerste bergpas stond op het programma en daar hadden we voor het eerst sneeuw ?! Met -2 graden sneed de kou door je gezicht. De bergpas af en het was even tijd voor middageten en opdrogen. Een lekkere warme uiensoep ging er goed in en de verwarming deed zijn best om ons te behagen. Met in ons hoofd de gedachten dat we dit weer zouden houden tot aan het eindpunt in de Dolomieten ( nog 180 km verderop), reden we door naar de Timmelsjoch (een bergpas boven de 2500 meter en grenspunt tussen Oostenrijk en Italië) en stonden we bij het tolhuisje wederom in de sneeuw. Verder de pas op werd het steeds mistiger en witter om ons heen. Net voor de top hadden we een duimdikke laag sneeuw op de voorruit en -4 graden op de thermo. Op de top de tunnel door naar de Italiaanse kant en warempel…daar schijnt de zon terwijl het sneeuwt ?! Verder de pas af, werd het warmer en droog en 7 kilometer verder zaten we al in de zon met 22 graden. In welke wereld waren we nu terecht gekomen. Nog een mooie bergpas naar het hotel in Unsere Liebe Frauen im Wald en om 17.30 uur kwamen we toch tevreden aan. Even opfrissen en lekker eten met een welverdiend biertje erbij.
|
|
VRIJDAG 26-08-2011. 965 km
Heenreis Goirle - Trostberg.
Na de uitnodiging om samen met Zippo, Carsten en Fred mee te gaan naar Corsica, was het vrijdagmorgen 26 augustus zover. Om 4.30 uur begon de reis richting Trostberg (Chiemsee) waar we zouden verzamelen bij Zippo thuis.
Op buienradar gekeken of ik droog aan zou komen heeft zijn effect gehad en om 13.30 uur reed ik na 848 km de straat van Zippo in. Net mijn motor stil gezet komt, Carsten met zijn Kawasaki GTR1400 om de hoek. De zon staat hoog aan de hemel en de thermometer komt tot 32 graden. Nadat Zippo en Fred zijn aangesloten, rijden we nog even met de motor naar de Oostenrijkse grens om de motoren van benzine te voorzien tegen een gunstige literprijs. De rit gaat verder door de bergen en we besluiten nog even op te warmen en de banden rond te rijden na de lange weg over de snelweg. Na een snel drankje op de berg gaf de teller na terugkomst in Trostberg 965 km aan, genoeg voor een dag vond ik. ’s Avonds zouden we naar de Hexenküche gaan. Een grillrestaurant in Trostberg bekend om zijn grote steaks. Na een openingsdrankje en het eten moest ik de tol betalen voor mijn kilometers en was ik echt moe. Ben na thuiskomst gelijk naar bed gegaan omdat, morgen de heenreis na de Dolomieten op het programma staat.
|
|
|
|
|
|
|
| |
| | | persoonlijke site over ons en onze hobby's | |
|
